عاشق این بیت پررنگ هشتم

از هر چه میرود سخن دوست خوشتر استپیغام آشنا نفس روح پرور استهرگز وجود حاضر غایب شنیدهایمن در میان جمع و دلم جای دیگر استشاهد که در میان نبود شمع گو بمیرچون هست اگر چراغ نباشد منور استابنای روزگار به صحرا روند و باغصحرا و باغ زنده دلان کوی دلبر استجان میروم که در قدم اندازمش ز شوقدرماندهام هنوز که نزلی محقر استکاش آن به خشم رفتهٔ ما آشتی کنانبازآمدی که دیدهٔ مشتاق بر در استجانا دلم چو عود بر آت